راز مگو

شعر، ترانه و یادداشت‌های پراکنده

اولین نظر!

شقایق!
ازت سپاسگزارم به خاطر نظری که دادی. هیچ می‌دونی نام تو به عنوان اولین کسی که در وبلاگ من نظر داده در تاریخ ثبت می‌شه؟! گمون می‌کنم که برای هر دومون افتخار بزرگی به دست اومده!

از شوخی گذشته، برات بازم شعر می‌نویسم اینجا. اینارو شاید من سروده باشم ولی من صاحبشون نیستم. من اصلآ نمی‌خوام صاحب چیزی باشم (تا جایی که بشه!). این سروده‌ها اگر هم ارزشی دارن به خاطر کسانی هست که اونا رو می‌خونن و احیانآ دوسشون دارن.

اینارو که گفتم یاد شازده کوچولو افتادم و گل سرخش... و البته نیلو، که همیشه می‌تونست به راحتی روح شعرمو ببینه. چقدر دلم براش تنگ شده! امیدوارم هر جا که هست خوب و شاد باشه...و تو هم.

روزگار خوش.

  
نویسنده : مهران ; ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸۱